......

Ben yine ben değilim. Yine beni benden aldılar. Sevmediğim bi hal içindeyim.. kendimi bu kadar özleyebileceğimi hiç düşünmemiştim.. bu kadar acıtabileceklerini de tabi. Suçlu ben miyim ? herkese göre benim beklide ona göre bile benim. Sen yaptın oluyor hiçbir şey yapmamışken..

ne zaman ? eskisi gibi olma durumum var mı? Yada ölme.. bu arada kalmışlık çok acıtıcı. Can yakıcı. Ne mutlusun, ne mutsuz.. bir an çok mutlusun daha o mutluluktan hevesin geçmeden acı kapında, karşında.. ben mi ağır yaşıyorum acaba acıyı? Ellerimin titremesi, gözlerimin defalarca dolup boşalması, nefes alamama, kalp sıkışması falan.. abartı mı? Elimde değil ama.. o anı yaşayacağıma ölmeyi bile tercih edebilirim. Hemde en acı verici şekliyle.. yine ölümü düşünmeye başladım.. yok yok bu kesin ben değilim.. nerdeyim peki? Ben nerdeyim? Naptılar bana, neden yaptılar? Kimin ahı ki bu olanlar? Neden ben? İnsan acısız mutlu olamaz mı ki anlayamadım bu durumu bir türlü?

Kimseye de bir şey yapmadım ben aslında. Hiç kimseye.. böle mutlu olmasın, yüzü gülmesin diyecek kimse yok arkamda bıraktığım, olmamalı. İyi biri bile sayılabilirim öyle görünmesem de. Yardımcı olmayıda severim elimden geldiğince, kötü de düşünmem kimseye bana zarar vermediği müddetçe. İyiyim ben yaa. ama bak mutlu olamıyorum yine.. yine acı. Her an bir yerden karsıma çıkan acılar…

Böyle değildim değildim. Tamam çok karamsarım, tamam umutsuzumdur çoğu zaman, ama hep neşeliydim. Kimse bilmezdi bu hallerimi. Ama artık saklayamaz oldum. O kadar dayanamıyorum ki artık.. o kadar acıyor ki her seferinde daha fazla, daha da eskilerle birleşip bütünleşerek.. unutmak istiyorum. Unutmaya da çalışıyorum ama olmuyor işte. Unutturmuyorlar gülen yüzümden, mutlu olduğum anlardan başkasını..

konunun özü. Kendimi özledim. Beni bana verin artık, başkasını değil kendimi istiyorum bu kez.. gülümsemelerimi istiyorum, gözyaşlarımdan çok sıkıldım artık, mutluluktan içimin kıpır kıpır olmasını istiyorum, halsiz yorgun acı çeker bir halde olmaktan da sıkıldım fazlasıyla..bir kez daha gelmeyeceğim sonuçta dünyaya en iyi en mutlu en güzel şekilde yaşamak istiyorum elimde hala fırsatım varken.

öyle daha çok seviyordum kendimi.. bu halimi sevemedim sevemeyeceğimde.. zarardan başka bir şey vermedi bana, küçümsenmekten başka, haksızlıktan, hatalı olmaktan başka.. çevremdekiler gibi mutlu olmak istiyorum, üzülmeden mutluluklarını diledikleri gibi yaşayanlara hevesliyim bir gün olur mu ki benimde demekten bile sıkıldım artık.. bekleyen bir şeyler var ileride umutluyum deyip , bekleyen şeylerden gelen acılardan da sıkıldım.. artık var eminim diyemiyorum.. bunu diyebilen beni özledim, her şeye rağmen umutlu olan, inanan beni… inanmak istiyorum, koşulsuz şartsız inanmak, güvenmek. Yalansız yaşamak istiyorum riyasız. Yoruldum. Çok yoruldum. Gülümsemeye bile gücüm kalmadı. Dinginlik istiyorum. Huzur istiyorum. Ölmem gerekmez ya bunun için dimi yaşarken de mümkün mü????