her güzel günü mahvetmek sadece sana özeldi, ama artık her günü mahvetmeye başladın...

tanrım artık kapat perdeyi 
bunaldı insanlar
yok oldu insanlık 
duvarlar örüldü kalpler arasına 
ben yıllardır mutsuzum ..
oyunun son sahnesinde yaralandı figüran 
reji çekti resti ,
pandomim sahnelendi kalplerde 
kapat artık perdeyi 
bitsin bu oyun ..

yoruldum tanrım 
bu sana bir sitem değil 
yarattığın kulların yordu beni 
henüz deneme turlarını bitirmedim 
oysa verdiğin tek ödev 
yasamaktı ,
beceremedim ..
kimi zaman bileklerimden üfledim 
sonsuzluğa ruhumu 
kimi zamansa senden istedim 
yanına al beni ..

sustum 
üstüme geldi herkes 
sinir krizleri yasadım 
henüz 22
22'yken ..
bir batağa itiliyordum 
gülen yüzler esliğinde 
veda da ne kelime
gözlerden S*KTİR GİT eksik olmuyordu 
sana haykırıyordum 
cevap yine yok ..

beyazlar lekelendi 
siyah kapatmıyor günahları ..
utanıyorum ,
günahlarım diz boyu 
kırık camlar üzerinde 
bir cambaz gibi sekiyorum 
sırtımda hayatın kamçısı 
canım yanıyor ! 

bitsin artık bu oyun 
hasılatı ödemeye razıyım. 
yıllardır adapte olamadım 
ben ağladım 
seyirciler güldü ..
hayat ,
seyircelere grotesk bir tiyatrodan ibaretken 
oyunculara her anı dram ..

3,2,1 kestik !
sen perdeyi kapatmasanda 
ben oyunu bitirdim tanrım ..

Tamam , sustum ..